.
Met stijgende verbazing en groeiende verontwaardiging las ik gisteren een column van Margriet Oostveen in NRC Handelsblad. Een columniste die ik zeer hoog acht. Haar verhaal gaat over Groen Links, het aftreden van Jolande Sap en het gedoe in de partij. Maar die column is vooral verontrustend omdat het persoonlijke en het politieke vermengd worden, niet door de columniste maar door de partij in kwestie. Met karaktermoord als gevolg.
Meer dan acht jaar heb ik naast het Haagse Binnenhof gewerkt. Geregeld zag ik kamerleden, journalisten en bewindslieden in het ‘wild’. In trein naar Den Haag, achter een biertje op een terrasje op het Plein of wandelend over het Binnenhof. En even vaak zag ik pas ’s avonds op het nieuws welke groep er die dag gedemonstreerd had en vooral ook waarvoor of waar tegen. Kortom welk politiek issue die dag de waan beheerst had.
Wat me opvalt als we het hebben over vrouwelijk leiderschap is dat het debat vaak gaat over vrouwen in de top van het bedrijfsleven en de politiek. Begrijpelijk, het aantal vrouwen is veel te laag op die plekken. Maar mijns inziens moet de discussie breder betrokken worden: niet alleen hoe krijgen we meer vrouwen in de top van het bedrijfsleven, maar ook, hoe zorgen we dat Nederland in z'n geheel representatiever wordt. Dat betekent meer vrouwen, maar ook meer kleur.
“Niets ongewoons, laat staan iets abnormaals.” Dat zei Marga Klompé over haar benoeming als minister in 1956. Inderdaad niet ongewoon en niet abnormaal, maar toen wel nieuw. Zij was de eerste vrouwelijke minister in ons land. Zij zei verder nog over rol van mannen en vrouwen in de politiek: “De een doet het niet beter dan de ander, maar het is dikwijls op een andere manier bekeken”.
En zo is het eigenlijk nog steeds. Vrouwen en mannen verschillen wezenlijk van elkaar, en in die verschillen vullen ze elkaar aan. Daarom geloof ik in de kracht van gemengde teams.
Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met het begrip vrouwelijk leiderschap. Ik zie namelijk nauwelijks verschil in de aanpak van mannelijke en vrouwelijke leiders. Zelf maak ik graag gebruik van de ingrediënten respect, humor en vriendelijkheid. Een goede leider is wat mij betreft ook een beetje eigenwijs, want je moet natuurlijk zelf wel weten wat je wilt.
