.
Op een mooie herfstdag gingen we naar het Singer in Laren voor een weerzien met Rodin’s werk. Een beeldhouwer die ik lang geleden in mijn hart sloot. Eind jaren zeventig. Ik stond voor mijn afstuderen en zat te zwoegen op mijn scriptie over wat toen nog ‘vrouwenmishandeling’ heette. Al liftend toog ik met een beeldhouwende vriendin naar Parijs. Want zij vond dat ik even uit de boeken moest en Rodin moest je toch zien. En zo was het.
When I saw the book: 'The Dinner Party' lying at the desk of my colleague I really looked forward reading it. The book looked a beautiful old fashioned art book: on paper, in color, nice print work!
The fist time I heard about 'The Dinner Party' it must have been in the 90's. I have never seen it in real life. Only saw pictures of it. I imagined the dinner party as a women's version of the classic 'Last Supper' theme paintings, such as the one of Michelangelo in the the church of Milan. Only hers is an intallation in 3 dimensions.
Een plein ergens in Amsterdam-Oost. De wind wervelt. Papier vliegt door de lucht. Rokken waaien op. Mensen houden zich met moeite staande. Het is geen scene tijdens onze winderige lente maar een getekende scene die nu te zien is in het Stadsarchief van Amsterdam.
Levensecht getekend dat wel. Het is een pastel van de hand van 19de-eeuwse kunstenaar Isaac Israels. Een en al beweging drukt het uit en de tekening is nu te zien op een prachtige tentoonstelling die getiteld is Isaac Israels in Amsterdam.
Op dit moment is er een kleine tentoonstelling in het Joods Historisch Museum te Amsterdam van Else Berg en haar collega en levenspartner Mommie Schwarz. Else Berg wordt geboren in Duitsland in een gegoede handels familie. Zoals in die kringen gewoon was, werd er veel aandacht geschonken aan opleiding, meisjes en jongens.
Als meisje had ik een dik sprookjesboek. Vol met prachtige verhalen en met mooie paginagrote afbeeldingen die mijn fantasie prikkelden. Mijn favoriete sprookjes waren zonder uitzondering die over de kalief van Bagdad. Niet omdat het verhaal, symboliek of de moraal mij als tienjarige nou zoveel zeiden. Nee omdat de illustraties bij die sprookjes van uitzonderlijke schoonheid waren. Betoverend mooi en ze lieten iets zien wat ver van mijn alledaagse werkelijkheid afstond. Iets waarin ik kon wegdromen en mijn eigen verhaal scheppen.
Afgelopen vrijdag bezocht ik de fascinerende dubbel tentoonstelling ‘ Vrouwbeeld in de hedendaagse kunst door vrouwelijke kunstenaars’/’ Vrouwen door mannenogen 17de – 20ste eeuw’ in het Stedelijk Museum Zwolle .
Identiteit en vrouwbeeld
Ik lees net dat afgelopen vrijdag de opening was van de expositie 'Alter Ego' in het Trouwgebouw in Amsterdam. Het is een tentoonstelling met fotoportretten door Melissa Scholten van 120 graffitischrijvers die in de jaren zeventig tot negentig in Amsterdam actief waren in de graffitiscène. Ik ben benieuwd of er ook vrouwelijke graffitikunstenaars zijn gefotografeerd?
http://kunst-boeken.volkskrant.nl/Kunstboeken/home.html
Volkskrant geeft een serie ‘de grootste moderne kunstenaars’ uit de 20 eeuws uit: er is 1 vrouw bij Frida Kahlo, onderstaande vrouwen komen niet voor de serie. De kleurloze vrouw mag wel de kast bewaken, waar in de 19 mannen en 1 vrouw hun meesterschap mogen tonen.
