.

Winnaar Erotische blogwedstrijd: 'Eindelijk de hoofdrol'

01/06/2011 - 08:37

Zwijgend loop ik naast hem, door de keurige straatjes van het keurige Alphen aan den Rijn. Ik voel me ongemakkelijk. Wat moet ik hier met hem? En wat moet hij hier met mij? Het treinstation lijkt verder weg. We hadden er allang moeten zijn. Niet wetend wat ik moet zeggen tegen de man die naast mij loopt, houd ik wijselijk mijn mond.

Ondertussen word ik onderworpen aan een vragenvuur. Hoeveel persoonlijkheden ik heb? Of ik echt gelukkig ben? Of ik niet iets wil vragen aan hem? Of ik ooit gekust ben door een Israeliër? 'Nee, hoezo?' Een fractie van een seconde later word ik tegen de grond gedrukt en ligt de twintig jaar oudere Israeliër bovenop me. Ik voel dat hij opgewonden is. Een schok gaat door mijn lichaam. Zijn adem in mijn nek geeft me rillingen. Wat gebeurt er met me? Schreeuwen wil ik. Word ik aangerand? Of geniet ik ervan? Alsof ik boven mezelf zweef zie ik mezelf liggen. Zomaar buiten, op straat. In een keurig straatje in het keurige Alphen aan den Rijn.

Zijn werk fascineert me. Yaniv is een bekende regisseur. Jarenlang auditeerde ik voor hem, maar ik zag mijn droom in rook opgaan. En van de ene op de andere dag ligt hij ineens bovenop me. Daar, in dat keurige straatje in het keurige Alphen aan den Rijn. Na zijn workshop 'improvisatietechnieken voor theater', stond hij erop dat ik die avond naar zijn voorstelling zou komen. Als in een waas trok de avond aan me voorbij. Hoe de voorstelling was. Hoe ik de trein bereikt heb, naar huis gefietst ben en mijn bed ingedoken ben. Ik heb er geen herinnering van. Slapen lukt niet. Ik ben niet dat meisje dat op oudere mannen valt. Of wel? Nee, ik wíl haar niet zijn! Hij is bekend. Niet alleen om zijn fascinerende toneelstukken. Ook om zijn rokkenjagerij.

Wanneer zijn workshop de volgende dag eindigt, stelt Yaniv voor een kop koffie te drinken. Verbouwereerd gaap ik hem aan, pak mijn tas en wil weglopen. Twijfel. Flashback. Die ogen. Zijn lippen op mijn hals. Zijn handen om mijn middel. Koffie klinkt veilig.

Na tien minuten fietsen, staan we niet voor een gezellig koffiehuis of cafe, maar voor een smal gebouw met vijf verdiepingen en tien verschillende naamplaatjes. Zijn huis. Hij pakt mijn hand en neemt me mee naar binnen. Zijn handen zijn krachtig, alsof ze geen weerstand dulden. Maar zacht, alsof ze me willen overhalen het spelletje mee te spelen. Wat wil hij van me en waarom? 'Misschien vraag je je af waarom ik je nooit heb aangenomen. Ik heb gevoelens voor je. Privé en zaken gaan niet samen. Ik zou nooit met je kunnen werken.' Mijn ademhaling stokt. Deze man, die door binnen- en buitenland geroemd wordt, heeft gevoelens voor mij? Wat is er zo leuk aan mij, wat hij bij andere vrouwen niet kan vinden?

Hij schenkt wijn in. Zijn ogen zijn niet langer die van een strenge regisseur. Eerder die van een trouwe hond, die vriendjes wil maken en een aai over zijn bol wil. 'Je zult vast een bad willen nemen, na zo'n dag hard werken,' oppert hij. Na wat tegenpruttelingen, 'nee hoor, ik voel me prima zo,' besef ik dat ik daar, in zijn huis, op klaarlichte dag, als een klein kind in bad zal worden gestopt.

'Kleed je uit,' gebiedt Yaniv. Alsof een betovering zich van me meester maakt, trek ik kledingstukken uit. Schoenen, sokken. Ik maak mijn riem los en laat mijn broek over mijn billen glijden. Langzaam maak ik de knoopjes van mijn blouse los. Yaniv kan niet langer wachten en hij schuift mijn handen van de knoopsgaten om zelf de knoopjes los te maken. De blouse valt van mijn schouder en onthult een van mijn borsten. Mijn tepels zijn hard. Yaniv leunt achterover in zijn fauteuil, terwijl hij me bestudeert. De rondingen van mijn billen, mijn nerveus gespannen buikspieren en de glooiingen van mijn borsten. Ik probeer rustig te blijven, terwijl mijn slipje steeds natter wordt. Ik trek het uit en ga naakt voor hem staan.

Yaniv neemt een slok wijn, terwijl zijn ogen gehypnotiseerd naar mijn lichaam blijven kijken. 'Goede wijn?' Hij knikt. 'Maar ik weet iets dat nog lekkerder is.' Hij buigt naar me toe en met het puntje van zijn tong likt hij eenmaal snel, maar doeltreffend, over mijn clitoris. Een schok van opwinding gaat door me heen. Ik wil hem, nu! Maar Yaniv heeft geen haast. Langzaam staat hij op en begint om me heen te lopen. Met een vinger bestudeert hij de achterkant van mijn bovenbenen, het kuiltje in mijn billen, mijn navel en vervolgt zijn weg recht omhoog naar mijn linkertepel. Zijn wijsvinger draait een kringetje om mijn tepel. Ik tril van genot. Hij legt zijn lippen om mijn tepel en begint eraan te zuigen. Hij vervolgt zijn weg naar boven en likt over mijn onderlip. Ik hunker naar hem. Hijgend kietelt hij met zijn adem in mijn oor. 'Het spijt me dat ik je dit aandoe, maar ik wil je. Ik moet en zal je krijgen. Het spel tussen ons heeft lang genoeg geduurd. Ik wil je verwennen en daarna met kleine schokken bij je binnendringen. Totdat je het niet meer houdt. Dan stop ik. En drinken we wijn. Daarna lik ik langzaam je kutje, totdat het drijfnat is en ik je hoor kreunen van genot. Dan kom ik weer bij je naar binnen, diep en langzaam. Net zolang totdat we gek worden van geilheid.' Mijn naakte lichaam maakt een schokbeweging, alsof deze bekentenis genoeg is om me te laten komen. Hij kietelt over mijn lage buikspieren en verlegt zijn aandacht dan naar mijn clitoris.' Een kreun ontglipt me. 'Ja, laat me zien hoezeer je geniet van wat ik met je doe.' Aangemoedigd door hem geef ik me over en geniet. Zijn vingers strelen me. Langzaam. Dan sneller. En stoppen dan. Als ik mijn ogen weer open, zie ik hem naakt in zijn fauteuil zitten.

'Het bad is klaar,' zegt hij droog. Hij leidt me ernaartoe, maar wanneer ik het bad wil instappen, pakt hij mijn hand en duwt me met mijn rug tegen de badkamermuur. Ik trek hem tegen me aan. Hij is hard. En niet zo'n beetje ook. Trefzeker dringt hij bij me naar binnen. Ik kreun hard. Hij stopt. Kijkt me aan. Alsof hij recht in mijn ziel kijkt. Een moment lijk ik verloren. Opnieuw voel ik hem stoten. Diep en hard. Dit ga ik niet lang volhouden. 'Ik ga nu acht keer stoten en dan houd ik op,' zegt hij. 'Tel met me mee; een... twee... drie... vier, vijf, zes, zeven... acht.' Hij doet een stap terug en loopt de badkamer uit. Als een verloren vogeltje kijk ik om me heen. Waar ben ik? Wat is mijn naam en waar woon ik? Ik heb even geen idee.

Yaniv zet de tv aan. Niet begrijpend staar ik hem aan. Hij tilt me op, legt me op zijn bank en gaat op zijn stoel zitten. Dit is pure kwelling, geef me wat ik nodig heb. Een aanraking... lik aan mijn tepel... alsjeblieft! Na tien minuten begin ik met mijn wijsvinger rondjes te draaien om mijn clitoris. Zijn ogen dwalen af van het TV-scherm. Hij komt dichterbij en likt met zijn tong over mijn tepel. Nu is het mijn beurt. Ik duw hem achterover op de grond, ga op hem zitten en duw hem bij me naar binnen. Ik kijk hem strak aan. Zijn handen zet ik op mijn heupen, die langzaam heen en weer bewegen, en begin hem te berijden. Nu is hij het die kreunt. Aangemoedigd door zijn uiting van genot, verhoog ik het tempo. 'Je gaat komen. Nu. Ik wil het.' Deze keer maak ik de dienst uit. 'Nee, nog niet, '' kreunt hij. Hij zet me op handen en knieën en drukt zijn stijve sappige lul zo snel mogelijk weer in mijn warme, natte poesje. 'Ik wil komen. En ik wil dat jij ook komt,' beveel ik hem. 'Okee, ik stoot acht keer. Tel met me mee; één... twee... drie, vier... vijf, zes, zeven.... aaacht.' Mijn lichaam schokt. Beeft. En trilt. Ik val met mijn buik op het vloerkleed. Zijn lichaam bovenop me. Hij kust mijn oor. Ja. Toch een goed idee. Dat kopje koffie.

Puck

Iedereen is met het onderwerp bezig. Seks. Aletta, instituut voor vrouwengeschiedenis laat daarom zien wat er allemaal te vinden is in haar collectie, op het gebied van seksualiteit. In maart werd extra aandacht besteed aan het thema erotiek met o.a. de erotische blogwedstrijd, ter gelegenheid van de Boekenweek 2011. De winnaar Puck ontving een kadobon t.w.v. 75 euro van vrouwvriendelijke seksshop Mail & Female en publicatie in het septembernummer van het Tijdschrift LOVER.

Reacties

Door Anoniem (niet gecontroleerd) op

-Dit gedicht schreef mijn vrouw naar aanleiding van ons samenzijn. Misschien te abstract voor jullie? Groeten Wim Balijon-------------------------------------------------------------------------------

wij waren één
en wisten geen begin
geen eind
noch welke huid
ons bonzend bloed omspande

de strakke boog
liet zingend
de gerichtheid los
het zijn werd puur beleven
wiekslag van adelaar
in stijgen dalen
nemen geven

vanuit de diepste warmtebron
vloeiden wij samen
in één vuur
vanwaar de voortgestuwde stroom
een weg zich baande
naar een kern van leven

de vloek daarna
het zelfbesef
hief zich in streling op
belofte tot hereniging
de completering van ons zelf
die ons de liefde gaf

willy balyon