Aletta Blogt

“Niets ongewoons, laat staan iets abnormaals.” Dat zei Marga Klompé over haar benoeming als minister in 1956. Inderdaad niet ongewoon en niet abnormaal, maar toen wel nieuw. Zij was de eerste vrouwelijke minister in ons land. Zij zei verder nog over rol van mannen en vrouwen in de politiek: “De een doet het niet beter dan de ander, maar het is dikwijls op een andere manier bekeken”.

En zo is het eigenlijk nog steeds. Vrouwen en mannen verschillen wezenlijk van elkaar, en in die verschillen vullen ze elkaar aan. Daarom geloof ik in de kracht van gemengde teams.

Maar vrouwen verschillen natuurlijk onderling ook van elkaar. Het is te makkelijk om mensen in twee hokjes te stoppen. Maar er mist wel iets als een groep alleen uit mannen of uit vrouwen bestaat. Wat dat is, weet ik ook niet. Het heeft iets te maken met sfeer en de onderlinge verhoudingen. Mannen en vrouwen houden elkaar scherper.

Tegenwoordig is een politieke benoeming van een vrouw geen nieuws meer zoals in 1956. Feit is helaas wel dat er nog steeds minder vrouwen actief zijn dan mannen in de politiek. Ook bij het CDA. Bij een congres zie je veel donkerblauwe pakken en weinig leuke jurkjes. Waar dat aan ligt is nog niet zo simpel. Is het een kwestie van prioriteiten? Jonge vrouwen zijn sowieso al vaak aan het multitasken en meestal komt politiek niet op de eerste plaats. Het is ook een geregel en gedoe, die politiek. Je bent veel van huis, ook vaak ' s avonds en het is doorgaans onvoorspelbaar. Een rustige week kan zomaar ineens een drukke week zijn, of andersom. Daar moet je wel mee om kunnen en willen gaan.

Ik let er wel op dat ik vrouwen vraag voor bepaalde posities of functies. Tegelijkertijd ligt er ook bij vrouwen zelf een verantwoordelijkheid. Want om op een bepaalde positie te komen moet je wel zichtbaar zijn, opvallen. Dat gaat niet vanzelf.

Maar vrouwen moeten ook zichzelf blijven. Authentiek. Alleen dan kun je iets bereiken in de politiek en jezelf staande houden. Zelf probeer ik dat ook, ik ben wie ik ben. En ja, dat is met jurkjes, vestjes en hakken. Maar als Nederlandse vrouw ben ik ook heel praktisch: onderweg verplaats ik me op makkelijke, platte schoenen met de hakken in de tas. En trek ik op de plaats van bestemming gewoon mijn Haagse hakken aan.

Ruth Peetoom (1967) is politicus en predikant. Op 2 april 2011 werd ze partijvoorzitter van het CDA. Als predikant is Peetoom verbonden aan de Nicolaïkerk in Utrecht. Daarnaast neemt ze onder andere zitting in de Raad van Toezicht van de Protestantse Theologische Universiteit en de Besturenraad.

© Dirk Hol