Niets is zó radicaal veranderd in de loop der eeuwen als onze seksualiteit. Er heersen veel misverstanden over. Je hoort wel uitspraken als: ‘Liefde is van alle tijden’ of ‘Onderdrukking van de vrouwelijke seksualiteit is zo oud als de mensheid’ – mooi niet! In het begin van de mensheid waren vrouwen glashard de baas over de seksualiteit, hun eigen en die van mannen erbij. Het ging er primitief aan toe, liefde speelde geen enkele rol, alles draaide om bevruchting.
Ongeveer net zoals bij de apen, waar mannetjes wel borstroffelend op de top van de rots proberen te komen, maar waarvoor? Om vrouwtjes te mogen bevruchten. Bij ‘schriftloze volkeren’ die nog steeds leven zoals in de prehistorie is te zien hoe beducht mannen zijn voor de macht van de vrouwelijke seksualiteit. Ze hebben niet veel in te brengen, behalve hun zaad.
Er heeft dus een mannenemancipatie plaatsgevonden, pakweg 5000 jaar geleden, waarna de vrouwelijke seksualiteit steeds sterker werd onderdrukt. Uit mijn onderzoek naar mythen, legenden en verhalen uit de orale traditie blijkt dat vrouwen daaraan hard hebben meegewerkt. Een andere verklaring is er niet voor het feit dat zoveel mythen gaan over griezelige, machtige vrouwelijke wezens zoals slangen, draken en heksen, die door mannelijke helden overwonnen worden. Die verhalen werden namelijk vooral door vrouwen doorverteld. De slang, voorloper van de draak, is de ‘vagina dentata’, de getande vagina, waar mannen bang voor zijn: symbool van de vrouwelijke seksuele macht over de man.
Vrouwen hebben in de loop der eeuwen hun uiterste best gedaan hun primitieve, dierlijke seksuele instinct te leren beheersen en we kunnen vaststellen: het is goed gelukt. De rauwe power van ons libido is gesublimeerd en omgevormd tot een gevoelskracht, die we inzetten voor emotionele relaties. Liefde, romantiek tussen man en vrouw maar ook liefde tussen ouders en kinderen, is daardoor mogelijk geworden.
De doorsnee vrouw van de eenentwintigste eeuw wordt niet langer vanuit haar onderbuik besprongen door onbeheersbare seksuele driften. Integendeel. In de dertig jaar dat ik voor vrouwenbladen schrijf, heb ik nog nooit een artikel langs zien komen over het probleem van de ontembare vrouwelijke lust. Wel heel veel tips voor vrouwen om méér lust te voelen. Zijn we te ver doorgeschoten in de zelfbeheersing? Nee, denk ik, we liggen goed op schema. We gebruiken veel van onze libidineuze energie voor andere zaken, niet alleen relaties, ook carrière. Of geestelijke ontwikkeling. Maar we leven in een adolescentenmaatschappij. De culturele elite bestaat uit jonge honden en oude mannen die op jonge honden willen lijken. Daarbij hoort een bruisend seksueel leven: kijk mij eens spetterend de bink uithangen! Wie als vrouw mee wil tellen, trekt dus haar hoogste hakken aan, min of meer tongue in cheek, om te signaleren dat ze geen seksloos wezen is.
Als we een eindje verder zijn – misschien over een eeuw of twee maar misschien ook eerder, want de culturele evolutie gaat steeds sneller – kunnen we seksueel ontspannen en ons wat volwassener gedragen.
Gastcolumniste Lisette Thooft is auteur van De onverzadigbare vrouw (en de afwezige man). Uitgeverij Balans, 256 blz., € 18,95.
Aletta besteedt in maart en april aandacht aan de plezierige kant van seksualiteit: erotiek. Kijk op www.aletta.nu voor alle activiteiten.
Reacties
Leuk
wat een leuk blog!