Aletta Blogt

Dat ze samen strijdbaar waren. Een betere wereld met elkaar een stukje dichterbij brengen. Als je Rooie Vrouwen hoort praten over hun ervaringen gaat het kriebelen. Zullen we samen zorgen dat er niet bezuinigd wordt op kinderopvang? Zodat ik straks kan blijven werken als mijn kindje wordt geboren? En dat het dan lukt en we een feestje vieren?

De aanleiding om een film te maken over Margaret Staal Kropholler is de documentaire over het restauratieproces van het atelier van Rik Roland Holst in de Buissche Heide in West-Brabant. Ik maakte deze documentaire in samenwerking met Magda Augusteijn nadat we hiervoor waren gevraagd door de Vereniging van Natuurmonumenten.

Enkele weken terug won ik de Johanna Naberprijs voor de beste afstudeerscriptie op het gebied van vrouwen-/gendergeschiedenis. Een eer die ik niet verwacht had, niet in het minst omdat mijn werk de rol van Somalische vrouwen in een conflict tussen Somalië en Ethiopië van drie decennia terug onderzoekt. Zelfs ik moet toegeven dat dit vrij obscuur is.

“Het is wel een heel afwisselend beroep dat u hebt.”

“Bent u wel eens vrij?”

“Dit soort onenigheid maakt u vast wel vaker mee.”

Deze uitspraken en vragen van mensen die ik in mijn werk ben tegengekomen, verwoorden een aantal aspecten van mijn werk als uitvaartondernemer.

Zelfstandigen, een leuke groep mensen. Mensen met een idee. Maar wie zijn ze eigenlijk? Wat doen ze?
Zelfstandige ondernemers hebben weinig overeenkomsten met werknemers die in dienstverband werken. Zelfstandigen zorgen voor hun eigen opdrachten, hun eigen klanten en hebben hun eigen uitdagingen. Er zijn zelfstandigen die met volle overtuiging gekozen hebben voor het zelfstandig ondernemerschap. Er zijn echter ook zelfstandigen die, omdat ze geen reguliere of vaste baan hebben of kunnen vinden als werknemer, vanuit de WW of bijstand als zelfstandig ondernemer starten. Is de positie van vrouwelijke zelfstandigen daarin anders dan de mannelijke?

Mijn hele werkzame leven (en dat is ondertussen 45 jaar) houd ik mij bezig met de positie van vrouwen. Dat begon in het openbaar bestuur, waar ik als burgemeester voorzitter was van de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten) commissie Vrouwen lokaal bestuur. Toen ik mijn overstap maakte naar de politie, was ik de 2e vrouwelijke korpschef. Binnen de Raad van Korpschefs heb ik mij ongeveer 8 jaar beziggehouden met diversiteit.

This article is meant to share my concern with the position of models in the fashion industry. Models, strictly speaking, have no legal position. Modeling is a freelance job. Independent of the industry there is nothing specifically arranged for models. Labor-organizations and collectives for models are virtually absent. Moreover, large-scale scientific and academic research in this working branch had not been conducted yet. This means that we know nothing about this type of business and working-conditions. I want to argue that the absence of regulation and supervision by a specific working organization, or movement ranged under the umbrella of a particular labor union, brings the often very young models in a vulnerable situation.

Het woord leiderschap wordt te pas en te onpas gebruikt in Nederland. Het is tijden bon-ton geweest om politici en premiers gebrek aan leiderschap te verwijten. Een mannelijke premier als Kok kreeg het verwijt saai te zijn, geen visie te hebben en geen leiderschap te tonen. In feite werd hij neergezet als een anti-leider, terwijl hij voor Nederland een moeilijke klus heeft geklaard. Uit het voorgaande voorbeeld blijkt wel dat Nederland niet gekenmerkt wordt door “macho-leiders”. Ik ben dan ook van mening dat er in deze tijd geen verschil tussen vrouwelijk en mannelijk leiderschap in de politiek bestaat.

32% van de vrouwen ondervindt moeilijkheden bij het geven van borstvoeding of afkolven onder werktijd, dit blijkt uit een rapport van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB). Door onwetendheid of onwil van werkgevers wordt het vrouwen soms moeilijk gemaakt hun wettelijk kolfrecht uit te oefenen.

31 maart 2012 opent de eerste overzichtstentoonstelling ooit over uiteenlopende manieren waarop christelijke vrouwen zich hebben ingezet voor de kerk. Gepassioneerd, krachtig en inspirerend. Van kluizenares tot non, van diacones tot pastoraal werker, van domineesvrouw tot vrouwelijke dominee. Kortom van de heilige Barbara tot majoor Bosshardt. Met prachtige kunstwerken, boeiende interviews en hedendaagse foto’s heb ik samen met conservatoren Tanja Kootte en Inge Schriemer vrouwen voor het voetlicht gebracht. Een schitterende ervaring om als conservator in opleiding mee te werken aan deze tentoonstelling. Ik heb kennis kunnen nemen van eeuwenoude en recente verhalen over vrouwen, hun passie en hun spiritualiteit.