
Mijn naam is Madelène Spaan. En ik ben boos. Of ben ik alleen maar teleurgesteld? Ik ben in ieder geval verontwaardigd!
Dit is mijn eerste blog voor talktoAletta.nu. Ik geloof erin dat een instituut als Aletta juist nu harder nodig is dan ooit, in tijden dat feminisme op onverklaarbare wijze een vies woord geworden is, in tijden waarin de emancipatie door de overheid als voltooid wordt beschouwd. En dit terwijl de aandacht voor vrouwenrechten en gelijke kansen voor m/v harder nodig is dan ooit. We staan immers aan de vooravond van grote veranderingen, het zit in de lucht, je kunt het bijna voelen. Zowel mannen als vrouwen laten zich niet langer gedwee naar de slachtbank van het keurslijf en vooroordeel leiden. En dat is maar goed ook!
Want zeg nou zelf; de verontwaardiging voor hoe wij onze dieren behandelen lijkt vaak groter dan die voor hoe we onze vrouwen behandelen...
In veel landen worden vrouwensnavels gekort in een poging haar onmondig te maken. De vleugels gekortwiekt, zodat ze niet wegvliegt of een klap uit kan delen. Vrouwen worden opgehokt en opgefokt tot plofkippen, die alleen eieren leggen en snel lekker vet zijn. Zonder stem, zonder verweer. Zonder ruimte om te bewegen. In een hok met alleen kippen. Want nee, met een haantje in de buurt wordt het alleen maar sores. Die hebben namelijk schijnbaar geen enkele controle noch verantwoording af te leggen over hun eigen gedrag.
En oké; In onze westerse cultuur zijn we vrij om te lopen maar worden we vogelvrij verklaard, er wordt op ons gejaagd en er wordt van ons verwacht dat we met opgepomte borsten vol met kipfilet, strak van de antibiotica , zo slank als Bretonse Kippetjes, er goed uitzien. De pootjes keurig schoon, het verendek keurig wit. Gekeurd als vlees, zonder inhoudelijk toegevoegde waarde. Smakeloos.
En daarom lieve vrouwen en mannen van Nederland is het mijn missie om mensen ervan bewust te maken dat in de omgeving waarin wij verkeren vrouwen wel degelijk worden achtergesteld! We worden aan een zwaarder juk onderworpen, er wordt meer van ons verlangd in de combinatie werk/zorg, we worden veel meer worden afgerekend op ons uiterlijk. En dit alles vaak gebracht op uiterst subtiele wijze, verpakt in keurige voorgesneden kipfiletzinnen. Bijna niet meer herkenbaar als kip. Net zoals u ziet in de supermarkt.
Dus nee, we willen de macht niet overnemen, we willen het mét mannen doen. Zodat een betere afspiegeling ontstaat van onze samenleving. Kippen, haantjes en kuikens! We willen graag gewoon onszelf terugzien in de maatschappij die voor de helft uit onze soort bestaat. Als een ware scharrelkip, zonder opvulling, met natuurlijke ruimte voor groei. De snavel gereed om te pikken als het nodig is, de vleugels klaar om uit te slaan.
Gaat dat zonder vallen en opstaan? Nee natuurlijk niet; we missen de laatse paar duizend jaar nogal wat vlieguren. Maar hé, wie is er ooit het nest uitgevlogen zonder dan ook maar één keer te struikelen?
Leve het scharrelvlees!
Over deze onderwerpen gaat u meer van mij horen: Het creeren van bewustwording t.o.v. de blinde vlek die veel mensen hebben, het stoppen van geraffineerd seksisme op zero tolerance basis en alle dringende zaken die direct mijn en uw aandacht behoeven.
Ik groet u met een welgemeend TOK!
Madelène






Reacties
Vrouwen in de media
Pittige blog. Ben erg benieuwd naar volgende.
In medialand komen de hanen inderdaad nog steeds het meest aan het woord.
En wordt de vrouw op vorm afgerekend ipv op inhoud (ook door andere vrouwen, vaak juist door andere vrouwen).
Gelukkig laten vrouwen als Petra Stienen zien dat als je er zelf boven kan staan het publiek ook vanzelf naar je gaat luisteren. Kwestie van er echt in geloven, voor je missie op durven komen, jezelf blijven en vlieguren maken. Heel veel vlieguren maken.
Janneke van Heugten
www.vrouwenindemedia.nl