Veel meisjes dromen er van prinses te worden. De hele dag in mooie jurken rondlopen, bediend worden waar je maar gaat of staat, altijd doen wat je leuk vindt en vooral ’s avonds zwijmelen in de armen van je droomprins. Zeg nou zelf, welk meisje heeft die droom niet (gehad). Tot nog niet zo lang geleden, bleef het bij dromen. Want prinsen trouwden met andere prinsessen en niet met gewone meisjes. En als je niet van adel was, kwam je niet eens bij ze in de buurt. Dat is allemaal veranderd.
Burgermeisjes
De huidige generatie prinsen, de zonen van onze vorstin en die van haar zus onze reserve-koningin, wilden het allemaal anders dan hun ouders. Dat betekent dat ze een zo normaal mogelijk leven (proberen) te leiden in zoverre dat gaat als je de titel prins mag voeren. Ze gingen studeren en doken in het studentenleven. En vervolgens werden ze verliefd op gewone meisjes. Met als gevolg dat maar liefst zeven burgermeisjes het tot prinses geschopt hebben de afgelopen tien jaar. Dat was een eeuw geleden nog onvoorstelbaar.
Doopcel
In een uiterst onderhoudend boekje, uit de serie ‘Luis in de pels’, beschrijven de journalisten Hoedeman en Meijer hoe deze burgervrouwen hun intrede deden in onze monarchie. Het biedt een interessant inkijkje in de mores en wereld van het Koninklijk Huis. Wat er verder bij kwam kijken nadat ze bij Beatrix of Margriet thuis geïntroduceerd werden. Voor ieder huwelijk werd toestemming gevraagd aan het parlement. Dat is zoiets als een doopceel laten lichten en was niet voor iedereen weggelegd. Maar ook de inconsequente manier waarop het parlement de vrouwen en hun eventuele kinderen betiteld is interessant om te lezen.
BV Oranje
Wat mij het meest fascineerde stond in het laatste hoofdstuk. Lid van de koninklijke familie worden, betekent niets anders dan medewerker worden van de BV Oranje. Of zoals Hoedeman en Meijer schrijven: ‘’…van groot belang is of de echtgenotes zich met hun sociale vaardigheden kunnen en willen inzetten voor de representatieve en inhoudelijke taken van het familiebedrijf. In de nieuwe eeuw gaat geschiktheid van karakter boven de juiste papieren of stamboom.’’ (pag. 132) Of te wel, prinses worden is geen meisjesdroom meer maar een beroep in de 21e eeuw.
Antia Wiersma is clustermanager Publieksdiensten bij Aletta E-Quality