Meer dan acht jaar heb ik naast het Haagse Binnenhof gewerkt. Geregeld zag ik kamerleden, journalisten en bewindslieden in het ‘wild’. In trein naar Den Haag, achter een biertje op een terrasje op het Plein of wandelend over het Binnenhof. En even vaak zag ik pas ’s avonds op het nieuws welke groep er die dag gedemonstreerd had en vooral ook waarvoor of waar tegen. Kortom welk politiek issue die dag de waan beheerst had.
Zwevende kiezer
Ik heb nooit de behoefte gevoeld me in die politiek te storten ook al interesseert de politiek me wel degelijk. Als echte zwevende kiezer en verdiep ik me iedere verkiezing weer in de hoofdpunten van de programma’s van de partijen die mij in brede zin aanspreken. Geen echt partijmens dus maar zoals gezegd een zwevende kiezer om wier gunst de dames en heren politici iedere keer moeten strijden. Overigens, wat ik wel al sinds ik mag stemmen doe, is het rondje inkleuren bij de naam van een vrouw.
Insider verslag
Toen oud-PVDA kamerlid Mei Li Vos een boek het licht deed verschijnen met de titel Politiek voor de leek. Een insiderverslag van een outsider belandde dat boek op mijn mentale nog eens te lezen lijstje. Gelukkig werk ik tegenwoordig bij Aletta en is het eenvoudig om mijn mentale leeslijstje om te zetten in een gelezen lijstje. Meestal is het boek dat op mijn mentale lijstje staat wel te vinden in die rijke bibliotheek. Zo ook dit boek.
Haagse mores
Mei Li Vos beschrijft met ontwapende eerlijk en soms aan naïviteit grenzende verbazing haar ervaring als ruim drie jaar kamerlid voor de PVDA. Ze geeft een interessant kijkje in de keuken van het Binnenhof en legt voor de leek de soms onbegrijpelijke Haagse mores helder uit. Ze spaart haar (oud-) collega’s niet, ze noemt ze in haar boek met naam en toenaam, en dat is haar niet in dank afgenomen. Voor de geïnteresseerde leek maakt dat het wel een prettig leesbaar verhaal is.
Rechtspositie
Vos wilde een betere rechtspositie voor ZZP-ers en flexwerkers bevechten als Kamerlid. Naast een inside verslag over het werk als kamerlid, is het interessant om te lezen hoe moeilijk het is om logge organisaties met ingesleten patronen te bewegen nieuwe ideeën en denkbeelden te laten aannemen. Overbodig om te zeggen dat het haar nauwelijks gelukt is om die beweging te realiseren. Mooiste illustratie is dat in het concept-verkiezingsprogramma van 2010 stevig ingezet werd door de schrijvers op werknemers in loondienst en geen woord over de nieuwe werknemer, de ZZP-er of flexwerker.
Macht
Vos spaart zich zelf ook niet in het boek. Ergens halverwege concludeert ze dat het gebrek aan machtswellust, haar sociale onhandigheid en haar eerlijkheid haar parten heeft gespeeld in deze baan. Ze kwam bij de verkiezingen van 2010 dan ook op een onverkiesbare lage plaats terecht op de lijst. Een campagne om op basis van voorkeurszetels in de Kamer te komen strandde en nu is zij na een termijn dus Kamerlid-af. Aan dit gegeven danken wij nu dit insiderverslag van een outsider. Een aanrader voor iedereen die nieuwsgierig is naar de politieke mores en de machinaties van een grote partij.
Antia Wiersma is hoofd Projecten, Marketing en Acquisitie bij Aletta, instituut voor vrouwengeschiedenis