Baas in eigen buik. nog steeds ...

Bijna acht jaar geleden kreeg ik mijn eerste en enige kind. Het 'landschap' was totaal anders: het waren de hoogtijdagen van de vroedvrouwen, aangevoerd door de 'vroedvrouwenmaffia' onder leiding van Beatrijs Smulders. De mores van die tijd was: thuis bevallen, borstvoeding, kolven (melken), geen echo's, behalve als je een medische indicatie had.

Baringstraditie van voetstuk af
Sinds we te hoog op de lijst staan van babysterfte is onze baringstraditie van zijn voetstuk gevallen. Wilden sommigen in mijn jaren deze praktijk nog op een UNESCO-lijst van werelderfgoed van gewoonten zetten, tegenwoordig zijn er scheuren gekomen in de positie van de vroedvrouwen. Nu mag je zelfs in het ziekenhuis bevallen, zonder medische indicatie, gewoon omdat je dat prettig vindt. Ondenkbaar, een paar jaar geleden.
Pijnbestrijding zijn we nog steeds niet goed in. Hier schijnt, gezien de vele waarschuwingen, de kans op afschuwelijke bijwerkingen en fouten nog heel groot. Als we artsen tenminste mogen geloven. Daar maken andere goed ontwikkelde zorglanden (VS, Frankrijk) zich minder bezorgd om. Lopen de artsen hier achter, of worden we voor de gek gehouden door de medische wereld? En niet onbelangrijk: in mijn tijd zoemde het credo dat pijn belangrijk was om de moederbinding tot stand te laten komen…. (anno 2002)

Schaamhaartransplantatie
Medicalisatie van het lichaam mag, op alle vlakken. Schaamhaartransplantatie (Spits, 24 mei), nieuw maar het mag en kan. Borsten vergroten, helemaal geaccepteerd. Vet laten verwijderen, ook helemaal normaal. Maar afspreken wanneer je je kind kan laten geboren worden, als je dat wilt, daar ligt een taboe. Dan heeft de natuur het voor het zeggen. Hoe komt dat toch?

Vrije keuze
Het is jammer dat er zo weinig ruimte voor keuze is. Je zou verwachten in zo’n rijk land, waar kinderen krijgen steeds minder een ‘must’ is, juist keuze vanzelfsprekend zou zijn. Vrouwen die thuis blijven om te zwangeren en te moederen worden als de norm gezien. En die begint met het thuis (willen) bevallen. Daarop is de hele vroedvrouwenpraktijk gebaseerd maar ook de scholen, de opvang, crèches en activiteiten. Thuis, bij mama is het best.

Nederlandse traditie
Stiekem denk ik dat de fixatie op de rol van de moeder voorkomt uit de Nederlandse huisvrouwen traditie en trots. Als vrouwen al generaties lang niet echt hebt hoeven werken, geen bijdrage aan de samenleving hebben gebracht, (Aletta Jacobs en gelukkige vele anderen hierbuiten gelaten.) 'het kinderen krijgen' en de rol van 'moeder' daar steeds groter is gemaakt. Gek eigenlijk: iets wat iedereen van nature kan, mits er geen foutje in de natuur meespeelt, wordt ingebed in een bad van moeder belangrijkheid. Met dan ook het ultieme 'offer' aan onze belangrijkheid: pijn! Dat moderne vaders trouwens wel een band kunnen bewerkstelligen via het verzorgen, knuffelen en voeden, zegt iets over de enorme emancipatie slag die zij hebben gemaakt. Mag ook wel eens gezegd worden.

Spagaat natuur versus medicalisatie
Hier zitten we dan in die vreemde Nederlandse spagaat. Zwanger worden via een totale medische weg (ICSI) is normale praat op een verjaardagspartij. Maar daarna graag weer de ‘natuurlijke’ weg via de vroedvrouw. Pretecho’s :leuk! Maar worden niet vergoed door zorgverzekering. Je kind echter zien als wezen van 8 cellen, dat kan en mag wel weer, zoals ikzelf bij mijn dochter. Geen idee meer hoeveel hormoonpreparaten ik heb ingespoten, ingebracht, dan wel geslikt. Maar vervolgens een pilletje tegen bloedarmoede: verboden als je niet oppast! Vreemde tegenstellingen…..Wanneer nemen vrouwen ook op dit gebied het heft in handen?

Klagen over vader van 58
Ik heb een prachtdochter gekregen, toch nog in het ziekenhuis op medische indicatie :-) en ben nieuwsgierig naar de ontwikkelingen die komen. Zo’n moeder van 62 kan, dus waarom niet hier? Moet dat per se in Italië? Wie zet de normen? De medische wereld? Vrouwen? Vroedvrouwen? Ethica? Verschuiven die nu, nu blijkt dat moeder zwangerschap en bevalling uitstekend heeft doorstaan, wordt het nu 50 in plaats van 45? Hoe werkt dat?
Overigens, in Frankrijk is er binnenkort weer een vader van 58, heb ik iemand horen klagen?

PS Mijn leukste boek tijdens de zwangerschap: 'Larf' van Midas Dekker.