Als 12-jarige meisje wist ik niet beter dan dat als ik zou zoenen, ik een kind zou krijgen. Een baby kreeg je van Allah in je handen geworpen door te bidden op je kleedje richting het Oosten, dacht ik. Ik was naïef en had geen idee wat seks of seksualiteit inhield.
Mijn eerste menstruatie was wel een bijzondere gebeurtenis. Mijn moeder nam mij van tevoren mee naar de bibliotheek om erover te lezen. Ook kreeg ik na de eerste menstruatie een taartje. ‘Je bent vrouw geworden’, zei ze. Geen idee had ik toen wat die woorden betekenden. Ik vond het maar niks om te menstrueren. Pijn in je buik, wisselende stemmingen, één keer per maand me shit voelen. ‘Waarom Allah?’, vroeg ik me af.
Seks, leerde ik, hoort alleen bij liefde en je consumeert het binnen het huwelijk. Achttien jaar was ik toen ik trouwde en ik had geen idee hoe of wat. Wel had ik van de oudtantes uit het gemeenschaphuis meegekregen ‘doe alles wat je man wil, wees een prinses in de keuken en een hoer in bed’. Yeah right, maar hoe dan? En ik dan?
Ik was bang voor mijn huwelijksnacht. Mijn beste vriendin, een Turkse, was al getrouwd en had me vanalles verteld. Je moest bloeden, zei ze, dat was een must. En dan je bebloede handdoek tonen aan je familie. Ja, dan konden ze tenminste zien dat je nog maagd was. Een afschuwelijk tafereel, vrouwonterend. Waarvoor was dat nodig? En als je niet bloedt, wat dan? Rillingen krijg ik er nog van als ik aan haar verhalen terugdenk. Maar gelukkig was het bij mij niet aan de orde.
Nu heb ik zelf twee dochters en ben ik mijn menstruatie dankbaar. Blessed om als vrouw leven te mogen dragen en voelen. Alle pijn neem ik graag op de koop toe. Wij vrouwen zijn immers het sterkste geslacht! Als moeder praat ik met mijn puber over de waarde van en behoefte aan seks en seksualiteit. Over verliefdheid, zoenen en je eerste vriendje. En ik druk hen op het hart dat ze goed op zichzelf moeten passen.
Gastcolumnist Nazima Shaikh vertelt haar persoonlijke verhaal vanuit haar Surinaams-Hindostaans/Pakistaanse cultuur en Islambeleving als liberale moslima. Zij is alleenstaande moeder met twee dochters van 16 en 4 jaar oud. Verder is zij ervaringsdeskundige op gebied van diversiteit, vrouwenrechten en Islam, bestuurslid Raad van Levensbeschouwing en Religie Nijmegen, columnist bij twittermagazine WCKD en vast panellid bij de het NTR Radio 5 programma Dichtbij Nederland.